مباركت باشه.

هيسسسسس...
ساكت بمون و نگاه كن!
حتي اگه چشماتو محكم رو هم فشار بدي ، تو اون سياهي و ظلمت بازم تصويراي حك شده تو مغزتو نميتوني نبيني!
يه بار چند سال پيش، آهنگ به همين زودي سيروان تو ماشين پلي شد. هنوزم اون آهنگ تو بهترين حالتم كه باشم يه جوري ميارتم پايين كه غير قابل توصيفه. واسه همين سريع رَدش كردم. بهزاد باز زد آهنگ قبلي. گفت گوش كن تا دهنت سرويس شه. فرار نكن. بخواي فرار كني بايد هميشه بترسي و فرار كني...
دوره نقاهتِ زخماي كهنه ي من خيلي وقته تموم شده و رفته... ولي فكر كردن بهشون هنوزم دردناكه! اينكه اوني كه بعد من مياد، هميشه موندني ميشه دردناكه!
شايد واقعاً زندگي همين از دست دادناي هميشگي و رها كردن و رفتن باشه...
رها كردم.. ميرم.. ساكت.. فقط وقتاي دلتنگي از همون دريچه تاريكِ پشت پلكم كسايي رو نگاه ميكنم كه تو يه بازه ي زماني معني زندگيم بودن!
ديگه از هيچي نميترسم...

شب های بیمار......