شب های بیمار...

برم يه جايي داد بزنم. بيام خودتو تا جايي كه ميخوري بزنم. سر و مشت بكوبم به ديوار. رو كاغذ خط خطي كنم و بعدش تيكه تيكه ش كنم. محكم تر كام بگيرم. گريه كنم. تند تند راه برم. بيشتر گاز بدم. دندونامو به هم فشار بدم. آدامسو با حرص بجوَم..... كمك نميكنن! كمك نكردن!بعضي حرفا، بعضي اتفاقا مث يه محلول اسيدي، يه حفره درست ميكنن تو احساست و همونجوري تا تهش رو سوراخ ميكنن! اون حفره كم كم رو همه ي جوانب زندگيت تاثير ميذاره .ميره تو شخصيت و روحت و بعد تو رفتارات و حرفات كم كم خودنمايي ميكنه. ناخوداگاه دلت ميخو...

ادامه مطلب